Αναθεωρήσεις

Η άσηπτη χαλάρωση παραμένει η συχνότερη αιτία: μικροσωματίδια από τη φθορά του ενθέματος προκαλούν βιολογική αντίδραση που απορροφά το οστό γύρω από την πρόθεση. Ακολουθούν η περιπροθετική λοίμωξη, που είναι η σοβαρότερη και απαιτεί εντελώς διαφορετική στρατηγική, η αστάθεια με επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, το περιπροθετικό κάταγμα μετά από πτώση και, σπανιότερα, η θραύση των υλικών.

Πόνος που επανεμφανίζεται μετά από περίοδο που η άρθρωση λειτουργούσε καλά. Πόνος στα πρώτα βήματα. Αίσθηση ότι το σκέλος «υποχωρεί». Αλλαγή στο μήκος του σκέλους. Οίδημα, ερυθρότητα, τραύμα που εκκρίνει ή πυρετός. Οποιοδήποτε από αυτά χρειάζεται άμεση αξιολόγηση με ακτινογραφίες, δείκτες φλεγμονής και, όπου υπάρχει υποψία λοίμωξης, παρακέντηση της άρθρωσης.

Όσο περισσότερο καθυστερεί η αναθεώρηση, τόσο περισσότερο οστό χάνεται και τόσο πιο σύνθετη γίνεται η ανακατασκευή. Μια χαλάρωση που εντοπίζεται νωρίς αντιμετωπίζεται με απλούστερα υλικά και καλύτερο λειτουργικό αποτέλεσμα. Γι’ αυτό κάθε αρθροπλαστική, ακόμη και ασυμπτωματική, χρειάζεται τακτικό ακτινολογικό έλεγχο.