Γενικά:
Η ιατρική επιστήμη και ειδικότερα η ειδικότητα της Ορθοπαιδικής έχει εξελιχθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια και συνεχίζει να εξελίσσεται με γοργά βήματα, προς όφελος του ασθενούς. Οι προκλήσεις που πρέπει να «απαντηθούν» είναι πολύ μεγάλες και πραγματεύονται τη συνεχή αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των ασθενών, ακόμη και αυτών μίας περισσότερο προχωρημένης ηλικίας. Παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα, η μετατραυματική αρθρίτιδα ή οι ρευματολογικές αρθρίτιδες επιβάλλεται να αντιμετωπίζονται γρήγορα, αποτελεσματικά και με ασφάλεια, σε ολοένα μεγαλύτερο αριθμό πληθυσμού.
Βλάβες Των Μεγάλων Αρθρώσεων: Περιοχή Του Ώμου
Οι μεγάλες αρθρώσεις (ισχίο, γόνατο, ώμος) δέχονται, με το πέρασμα των ετών, φθορές που προκαλούν σοβαρή δυσλειτουργία. Η εκφύλιση και καταστροφή του χόνδρου που επενδύει τις αρθρούμενες επιφάνειες των οστών έχει ως αποτέλεσμα έντονο πόνο, ακόμα και στην ηρεμία, δυσκαμψία και παραμόρφωση των αρθρώσεων. Στην περιοχή του ώμου τα αποτελέσματα της αρθρίτιδας καθιστούν πολύ δύσκολη την καθημερινότητα, αφού ο ασθενής δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει το άνω άκρο, ακόμα και για να αυτοεξυπηρετηθεί. Η δυσκολία είναι χαρακτηριστική στην προσπάθεια ανύψωσης του άνω άκρου, η οποία είναι σχεδόν αδύνατη, όταν αυτή πραγματοποιείται με βάρος ή με αντίσταση. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και οι ασθενείς με συνδεσμικές και τενόντιες βλάβες στην περιοχή, καταστάσεις που συναντώνται συνήθως σε νεότερες ηλικίες (πχ ρήξεις του στροφικού πετάλου του ώμου, συνδεσμική αστάθεια – εξάρθρημα/υπεξάρθρημα του ώμου, σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής).
