Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου ASI είναι πολλά και προέρχονται από το γεγονός ότι είναι ελάχιστα τραυματική, καθώς πραγματοποιείται με μικρή τομή (6 – 7 εκατοστά) στην πρόσθια επιφάνεια του ισχίου χωρίς να τέμνονται μυς και τένοντες της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο ελαχιστοποιείται η απώλεια αίματος και η ανάγκη για μετάγγιση, βραχύνεται η νοσηλεία και επιτρέπεται η γρήγορη κινητοποίηση και αποκατάσταση του ασθενούς. Ο ελάχιστος τραυματισμός της περιοχής και η ταχεία αποκατάσταση μετά την επέμβαση συμβάλλουν στην αποφυγή επιπλοκών που είναι σχετικά συχνές με άλλες παλαιότερες τεχνικές, όπως η θρόμβωση, η μεγάλη αιμορραγία και τα προβλήματα του αναπνευστικού.
Μια από τις πλέον «ενοχλητικές» επιπλοκές της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου είναι η ανισοσκελία, η οποία ενδέχεται να δημιουργηθεί μετά την εμφύτευση της πρόθεσης. Αν και με τις πρόσθιες προσπελάσεις του ισχίου ελέγχεται καλύτερα το μήκος των σκελών, διεγχειρητικά, σε σχέση με τις πλάγιες και τις οπίσθιες, εν τούτοις σε αρκετούς ασθενείς παρατηρείται μετεγχειρητικά ανισοσκελία μεγαλύτερη του ενός εκατοστού.
Η Κλινική Μεγάλων Αρθρώσεων του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του Ιωάννη Τσαρούχα, MD,PhD, Ορθοπαιδικού, εδώ και πολλά χρόνια έχει δώσει λύση στο πρόβλημα της ανισοσκελίας με τη χρήση διεγχειρητικού ελέγχου κλινικά και ακτινολογικά. Ετσι, ακόμα και μικρή ανισοσκελία διορθώνεται μέσα στη χειρουργική αίθουσα.
